De eerste lascursus georganiseerd door van Rossum en uitgevoerd door Jörn Rossa mag een succes genoemd worden. Zeven mannen en een vrouw hebben naar hartelust gelast en gebikt.

Het is even slikken om op de vrije zaterdag ochtend de kou te trotseren en naar school te gaan. De cursus wordt gehouden in de kunstacademie, een prachtige locatie met luxe lasvoorzieningen. Iedere ochtend beginnen we gezamenlijk met sterke koffie en een uitleg voor die dag. Nooit uitgebreid want iedereen staat te popelen om aan de slag te gaan. Niet lullen maar lassen lijkt het motto van zowel Jörn als de groep te zijn.

Het is even spitstijd als iedereen zich een helm, handschoenen en een veiligheidschort aanmeet en zich voorziet van ijzeren plaatjes en laselektroden. Dan is het oefenen geblazen. De slogan; ‘eerder behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst’ blijkt ook hiervan toepassing. Heb je het ene moment een prachtige lasnaad, de volgende ziet eruit als een uitgebrand kerkhof. Gelukkig is het plaatijzer zo dik dat successen toch met enige regelmaat gevierd kunnen worden.

De frustraties zitten in onverwachte hoekjes. Zo kan een elektrode blijven plakken doordat de temperatuur te laag is voor de dikte van een elektrode. Dit betekent dat het hele kunstwerk aan je las hangt en je in het pikkedonker wanhopig zoekt naar de uit knop. 

De sfeer is ontspannen en ongedwongen. Er zit geen moeten bij en van fouten leren we gewoon. En geleerd hebben we!  

Nu maar hopen dat er een vervolg komt.